Bizim evde reçel pek yenmez. Ben yerim ama... Severim de kahvaltı sofrasında reçel görmeyi, sofraya renk katar sanki. Hem de peynirle çok yakıştırırım reçeli. Tabii bu bizim evde daima eleştiri alan bir durumdur ama ben alıştım artık. Tuhaf bulurlar benim peynir ile reçel yememi... Evde çok rağbet görmediği için reçel yapmayı pek tercih etmem ama bu aralar nedense reçel yapmak geldi içimden. Yıllar önce annemin evde reçel kaynattığı zamanlardan hatırlıyorum o kokuyu... Özellikle vişne reçeli yapardı annem; kayısı, çilek de olurdu ama vişnenin yeri bir başkaydı sanki. Hem de 3-4 kilodan falan yapardı sanırım, çünkü biz onu bütün kış yerdik ama gerçekten yerdik. Her sabah sofrada bir tabak olurdu ve ekmeğe yağı güzelce sürdükten sonra güzelim rengiyle ve iri taneleri ile ekmeğin üstünde yerini alırdı vişne reçeli. Sanki hepsi o yıllarda kaldı, şimdi eskisi gibi yenmiyor yağlı, reçelli ekmekler. İşte şimdi bu aralar reçel yapmaya özendim, belki evdekilerin bir-iki çatal da olsa ...